Een welgemeend applaus en mensen die in de rij staan om een handtekening. Voetballers (en zeker de beteren) maken dit geregeld mee. Maar als dit een scheidsrechter overkomt, dan moet er iets bijzonders aan de hand zijn geweest. En dat was zo, vrijdag 24 mei.

Die avond verzorgde Jeroen Manschot een presentatie in De Stip. En zijn verhalen werden gretig geabsorbeerd door de naar schatting zestig mannen en twee vrouwen die zich hiervoor in ons clubgebouw hadden verzameld. Een groot aantal maakte van de gelegenheid gebruik om na afloop een gele en rode kaart te laten signeren door de betaald-voetbalscheidsrechter uit Houten.

Manschot (41) had voor alle aanwezigen de twee kaarten en een blanco A4’tje klaargelegd. Ze waren nodig voor de interactieve onderdelen van zijn ‘optreden’. Zo stelde hij, onder meer aan de hand van wedstrijdfragmenten, een aantal vragen. Afhankelijk van het ‘juiste’ antwoord moest de gele of rode kaart worden getoond. ‘Juist’ staat bewust tussen aanhalingstekens, want Manschot maakte duidelijk dat beslissingen arbitrair zijn en dat het wel eens ‘lastig manoeuvreren’ is.

Terug naar die kaarten: die werden gretig getoond. Wat wil je, in een zaal met overwegend scheidsrechters, onder wie veel leden, maar ook mensen die bij andere (voetbal)clubs aangesloten zijn. En een aantal sponsors, die onontbeerlijk zijn voor Scheidsrechtersvereniging Brabant-Zuidoost. Het was onze tweede activiteit onder de noemer ‘De Derde Helft’.

Manschot – als leidsman actief sinds 1998 – trakteerde het publiek op algemene informatie en persoonlijke indrukken. Zo kondigde hij aan dat het scheidsrechtercorps volgend seizoen echt werk gaat maken van die alsmaar protesterende spelers om eraan toe te voegen dat de kans bestaat dat dit voornemen gaandeweg weer zal worden afgezwakt. “Maar we gaan wel strenger optreden”, waarschuwde hij.

Op een vraag hoe hij zich zo heeft weten te ontwikkelen, antwoordde Manschot: “Zelfreflectie.” Bijvoorbeeld door beelden terug te kijken en open te staan voor opmerkingen van derden. Hij adviseerde de aanwezigen ook serieus werk te maken van de spelregels en complimenteerde onze club met het feit dat we onlangs een bijeenkomst hebben gehouden die in het teken stond van spelregels: “Goed bezig jullie.” Manschot zei verder dat je het vak of de hobby ook niet te serieus moet nemen: “Er moet ook ruimte zijn voor een dolletje, we moeten het toch met elkaar doen.”

De (sinds januari) ook als FIFA VAR-arbiter inzetbare Manschot reageerde geregeld ook gevat, met humor dus. Wie is de meest irritante voetballer op het veld, werd hem voorgelegd. Slim als Manschot is, noemde hij de naam van een speler die nu niet meer in ons land actief is, “met deze man viel niet te communiceren”. “Zoals het er bij mij thuis ook aan toe gaat”, kreeg Manschot de lachers op zijn hand. 

De volgende avond kon hij weer aan de bak en stond hij voor hetere vuren: de (langdurig onderbroken) nacompetitiewedstrijd tussen Excelsior en ADO Den Haag.

Tekst: Hans Janssen